Lorem ipsum dolor sit amet, Hoc simile tandem est?

Blog Hits: 209

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hoc simile tandem est? Quid censes in Latino fore? Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Duo Reges: constructio interrete. Non enim, si omnia non sequebatur, idcirco non erat ortus illinc.

Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Quibus ego vehementer assentior. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Quo tandem modo? In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Sint modo partes vitae beatae.

 

P. Duo Reges: constructio interrete. Non enim, si omnia non sequebatur, idcirco non erat ortus illinc.

 

Atque ab isto capite fluere necesse est omnem rationem bonorum et malorum. Possumusne ergo in vita summum bonum dicere, cum id ne in cena quidem posse videamur? Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Id et fieri posse et saepe esse factum et ad voluptates percipiendas maxime pertinere. In schola desinis. Nemo igitur esse beatus potest. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? An est aliquid, quod te sua sponte delectet?

Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Ut aliquid scire se gaudeant? Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Totum autem id externum est, et quod externum, id in casu est. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Rapior illuc, revocat autem Antiochus, nec est praeterea, quem audiamus. Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos unum certum vitium consuetudo Latina traduceret. Illa tamen simplicia, vestra versuta. Bonum integritas corporis: misera debilitas.

Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit? Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Ut scias me intellegere, primum idem esse dico voluptatem, quod ille don. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Haec non erant eius, qui innumerabilis mundos infinitasque regiones, quarum nulla esset ora, nulla extremitas, mente peragravisset.

Print